|
ماده
70- وظايف و اختيارات شوراي اسلامي بخش
الف- بررسي و آگاهي از
مشکلات و کمبودهاي اجتماعي، فرهنگي، آموزشي، اقتصادي، عمراني، بهداشتي و ساير امور
رفاهي و ارائه طرحها و پييشنهادهاي اصلاحي به مسئولين اجرايي منطقه.
ب – همکاري با مسئولين
اجرايي به منظور پيشبرد کارها و برنامه هاي عمراني منطقه از قبيل ايجاد و مرمت راههاي
اصلي و فرعي بخش، برقرساني، لولهکشي آب آشاميدني، کانالکشي آب زراعي،
قنوات، لايروبي نهرها، تعمير مساجد، زيارتگاهها، حسينيهها و تکايا و امور مربوط
به حفظ و عمران مزارع، باغها، مراتع و جنگلها با هماهنگي مسئولين ذيربط منطقه و سازمانهاي
مملکتي.
ج – همکاري با مسئولين
اجرايي کشور و منطقه و شوراهاي اسلامي روستايي جهت انجام خدمات عمومي، انتخابات سراسري
و محلي، سرشماريهاي جمعيتي، زراعي، دام، صنعتي و مانند اينها.
د – همکاري با مسئولين
امر براي تهيه و تنظيم شناسنامه بخش از طريق جمعآوري اطلاعات و آمار لازم براساس
مشخصات اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و منابع طبيعي منطقه.
هـ- ايجاد هماهنگي لازم
بين شوراهاي اسلامي روستايي واقع در بخش.
و – نظارت بر طرحهاي عمراني
منطقه حفظ و نگهداري عمومي و عمراني، مزارع و مراتع و جنگلهاي خارج از حيطه روستاهاي
موجود در بخش.
ز – نظارت بر شوراهاي
روستايي به منظور رعايت وظايف قانوني.
ح – حکميت در اختلافات
ميان دو يا چند روستا يا شوراهاي اسلامي روستايي واقع در بخش با يکديگر در مواردي که
قابل پيگيري قضايي نيست.
ط – پيگيري موارد تجاوز
به حقوق عمومي در موارد که شاکي ندارد از طريق مقامات ذيصلاح.
ي – رسيدگي به امور عمومي
بخش يا اموري که خارج از حيطه اختيارات و وظايف شوراهاي اسلامي روستاست.
ک – رسيدگي و پيگيري مشکلات
اهالي مزارع مستقل و آباديهاي زير بيست خانوار که فاقد شوراي اسلامي روستا ميباشند.
ل – جلب خودياري اهالي
روستاها جهت تأمين هزينههاي مربوط به شوراها و اداره دهياريها.
م – همکاري با نيروهاي
انتظامي جهت برقراري امنيت و نظم عمومي.
|